Κρύωσε ο καιρός, αλλά τα καλοκαίρια ποτέ δεν φεύγουν από την καρδιά μας και από τη μνήμη μας.
Με βάση την μνήμη (εντάξει.. του υπολογιστή μου όχι την δική μου!) είπα να “ανεβάσω αυτό το post που είχα γράψει το καλοκαιράκι…
Ουφ.. δεν τον μπορώ τον χειμώνα λέμεεεεεεεεεεεεεεεε
Είναι φορές που άθελα μας, ακούμε συζητήσεις, σκέψεις που κάποιοι μοιράζονται με άλλους και εμείς γινόμαστε ακροατές.
Αυτές είναι συζητήσεις με χιούμορ, με προβληματισμό, με φράσεις που ίσως προβληματίσουν εμάς.
Εγώ λοιπόν.. κρυφάκουσα!!!
Κυριακή, Παραλία Αναβύσσου…
Γιάννης, Κωνσταντίνος, Μυρτώ, Αντώνης… και κάποιοι ακόμη μπόμπιρες κάνανε την μέρα της παραλίας ευχάριστη και φωτεινή από χαμόγελα με αθωότητα και με λεξούλες γεμάτες ωριμότητα.
Ο Γιάννης ήταν ο “αρχηγός” στον λόγο και στην κίνηση ( έτρεχε πάνω κάτω με την κουστωδία πίσω του να τρέχει)
Η Μυρτώ προσπαθούσε ακολουθώντας τα αγόρια να κάνει ότι και κείνα χωρίς να νιώθει “αδύναμο φύλο” αν και οι άντρες της παρέας την φρόντιζαν έτσι!
Ένας εκ της παρέας, μίλησε ελαφρώς απαξιωτικά για την Μυρτώ και ο Γιάννης ανέλαβε να τον λογικεύσει:
- Μην της μιλάς έτσι, γιατί δεν ξέρεις όταν η Μυρτώ μεγαλώσει μπορεί να γίνει σπουδαία επιστήμων και να την ρωτάς εσύ την γνώμη της.
Δεν πρέπει να μιλάμε έτσι για κανένα..
Όταν η ανασφάλεια επικράτησε ανάμεσα στην παρέα γιατί τα σχέδια επεκτάθηκαν σε κάτι λιγότερο από την κατάκτηση του κόσμου… ο Γιάννης πάλι εκεί…
- Μην φοβάσαι, είμαι εγώ εδώ, είμαι ο πιο μεγάλος και μπορώ να σε προστατεύσω ( τρίτη τάξη δημοτικού ο Γιάννης) και ακόμη κι αν δεν τα καταφέρω, όλοι μας προστατεύουμε ο ένας τον άλλο.. εγώ εσένα, εσύ την Μυρτώ, η Μυρτώ εμένα, ο Αντώνης τον Κωνσταντίνο, ο Κωνσταντίνος εμένα, εγώ τον Αντώνη, η Μυρτώ τον Κωνσταντίνο…
…κι έτσι αποφασίστηκε ότι με τόση προστασία μπορούν να σκάψουν τον βράχο από σκληρό χώμα που φαίνεται στην φωτογραφία και να κάνουν τα σκαλοπάτια που λέγανε , για να τους οδηγούν στον δρόμο που θα φτιάξουν και θα έρχονται έτσι στην παραλία….
Ζήλεψα.. ..
Ζήλεψα που δεν είμαι ακόμη παιδί, να φτιάχνω κάστρα από άμμο, να σκάβω σκαλιά που θα με οδηγήσουν σε δρόμους, να έχω την παρέα να με προστατεύει και να προστατεύω.
Να είναι όλα εύκολα, να μην βρίσκω εμπόδια.. κι αν δεν γίνουν.. ε.. δεν πειράζει!
Γιάννη, Μυρτώ, Κωνσταντίνε, Αντώνη,
Το χαμόγελο σας έφτιαξε μια μέρα μου.
Ευχαριστώ!
Το θέμα στο TeAr.gr ΕΔΩ
Υ.Γ. Η φωτογραφία τραβήχτηκε από το κινητό μου, οπότε μην ζητάτε και πολλά!!
